[Ukończony] Opis Elfów by manual

[*WasaL*]

Elf

Początek w Edhelion

Wysocy i silni, sprawiedliwi i pełni gracji, Elfowie mają dobrze rozwinięte zmysły i są mocno spokrewnieni z pięknem naturalnego świata. Przez całe wieki, dzieła i walki szlachetnej rasy Elfów, przeplatały się z historią Śródziemia. Elfowie nie starzeją się, tak jak to jest u innych ras - w całym Śródziemiu do dzisiaj można spotkać Elfów, którzy pamiętają czasy swych młodzieńczych lat z Pierwszej Ery. Pamiętają bardzo dobrze spustoszenie spowodowane przez przypływy zła, które kiedyś zaciemniły ziemię - cień ponownego spełnienia gróźb istnieje do dzisiaj. Wieki temu Elfowie podzieliły się na wiele grup i osiedliły się w różnych zakątkach Śródziemia. Najczęściej w starożytnych leśnych królestwach, gdzie nadal można ich spotkać.

Rasowe modyfikatory:

• podwyższona zwinność (Agility)
• podwyższona odporność na choroby (Disease)
• podwyższona odporność na trucizny (Poison)
• obniżone przeznaczenie (Fate)
• obniżone maksymalne morale (Morale)
• obniżona regeneracja morali poza walką (Morale Regeneration out of combat)

Tłumaczenie własne na podstawie manuala.
Wszelkie uwagi i sugestie mile widziane.

[B!G M00N]

Gdzieś czytałem, że sam Tolkien inaczej odmieniał słowo "elf" aby te wysokie nie kojarzyły się elfami malutki majacymy skrzydełka (w D&D nazwano je chyba fearie). W Polsce tą zmienioną i przez niektórych uważaną za błędną odmianę też się stosuję a brzmi ona Elfowie, a nie Elfy.

[*WasaL*]

miałem z tym mały dylemat, ale w razie "W" będzie na Ciebie

Poprawiam

[cancel]

Tak jest chyba lepiej, bo elfy to mi się kojarzy z takimi małymi ludzikami biegającymi po lasach lub w nich latających. A teraz to takie podniosłe jest i idealnie pasuje do tego co o tej rasie pisał Tolkien.

[Gwen]

Gdzieś czytałem, że sam Tolkien inaczej odmieniał słowo "elf" aby te wysokie nie kojarzyły się elfami malutki majacymy skrzydełka (w D&D nazwano je chyba fearie). W Polsce tą zmienioną i przez niektórych uważaną za błędną odmianę też się stosuję a brzmi ona Elfowie, a nie Elfy.

Czylatem Wladce Pierscieni w orginale, teraz przegladalem go zeby sie upenwnic. Nic takiego nie ma miejsca. Jezyk polski jest niezwykle ubogi i u nas elf to elf. W angielskim tego nie ma. Elfy Tolkiena to Elfy i tyle (Elf, pl. Elves), nie ma zadnych cudow, zadnych specjalnych wyrazow. Male majace skrzydelka duszki (u nas elfy) w jezyku angielskim do fairy (pl. faires).
W jedynym slusznym przekladzie Wladcy sa poprostu Elfy i tak to powinno zostac. Zreszta, slownik jezyka polskiego mowi jasno: pisze sie Elf, liczba mnoga: Elfy.

[*WasaL*]

książki nie czytałem, tekstów z filmu też nie pamiętam i do tego przyznaję się bez bicia. Przekład z manuala robiłem na podst. ogólnie przyjętych zasad, ale poprzednie posty są jakie są, więc się do nich dostosowałem, a teraz niespodzianka. :]

Ankiety jaką odmianę przyjąć (poprawną, czy bardziej podniosłą) mam nadzieję nie będziemy musieli robić

[Gwen]

Ja nie wnikam. Przedstawilem tylko sposob w jaki napisal to Tolkien i odnioslem sie do zasad jezyka polskiego .
Po postanowicie napisac, to Wasze.

[B!G M00N]

"Władca Pierścieni Powrót Króla", wyd. Świat Książki, Warszawa 2003, tłum. Jerzy Łoziński (wersja poprawiona za jego zgodą lecz wbrew jego woli.
Cytuję fragment Dodatku F, "II. W sprawie przekładu", strona 561-562

"Słowa "elfowie" użyliśmy jako równoważnika zarówno Quendi, "mówcy" - Elfowie Godni określali tak wszystkich elfów - jak i Eldar, bo było nazwą Trezech Rodów, które (w przeciwieństwiw do Sindar) u początku Dni udały się na poszukiwanie Nieśmiertelnej Krainy i dotarły do niej. Nie znajdywaliśmy we współczesnym języku żadnego innego dobrego określenia, aczkolwiek trzeba podkreślić, że chociaż ongiś zawierały się w nim wspomnienia ludzi o wspaniałych istotach, to z czasem zblakły one i zmizerniały, a słowo spotkał los podobny do "krasnoludów": wygnane w krainę baśni istoty w swej zabawności tak niepodobne do pradawnych Quendi, jak motyl odległy jest od śmigłego sokoła. (Żeby zaś zapobiec wszelkim możliwym nieporozumieniom, z mocą chcieliśmy podkreślić, że żaden Quendi nie miał nigdy skrzydeł czy choćby skrzydełek, które dla owych istot były równie nienaturalne jak dla ludzi.) (...)"

Przyznaję się do błędu w przypadku słów Tolkiena, których nie było i zwracam uwagę na rację Gwen.

[Gwen]

Offtop
Na wszystkich bogow, blagam ludzie, nie czytajscie nigdy nic co "tlumaczyl" Łoziński Lol, no chyba zeby sie posmiac tylko
Ten czlowiek zniszczyl 2 najlepsze ksiazki tego swiata, Wladce Pierscieni i Dune, za co bedzie sie smazyl w piekle po wsze czasy...

[B!G M00N]

Czytałem Łozińskiego jak i Skibniewskiej.
Znam różnicę i faktycznie ta pierwsza jest hmm... dziwna
A słowa te są od wydawcy a nie od tłumacza.

btw: kupiłem właśnie Diunę Marka Marszała, jakie jest to tłumaczenie?

[Gwen]

btw: kupiłem właśnie Diunę Marka Marszała, jakie jest to tłumaczenie?

Normalne
Wszystko czego nie tknal Łoziński da sie przelknac .

[*WasaL*]

To którą wersję przyjąć? Wracamy do punktu wyjścia, czyli poprawnej polszczyzny, czy zostawiamy tak jak jest?

[Gwen]

Ja nie chce nic sugerowac, ale u Tolkiena Elfy byly Elfami, na dodatek zgadza sie to z zasadami jezyka polskiego. Po co wiec tworzyc neologizmy, kiedy jest to zupelnie niepotrzebne?

[B!G M00N]

Obojętnie, ale żeby ludzie się nie czepiali, iż jest niepoprawną polszczyzną napisane zostaw tak jak jest.

[cancel]

"Władca Pierścieni...", nie chciałem tego pisać ale niech wam będzie: "...Drużyna Pierścienia", wyd. MUZA SA, Warszawa 2006, tłum. Maria Skibniewska
Fragment "Noty wydawcy", str. 8
"Wspomnieć także należy o modyfikacji innego rodzaju: rzeczownikowi "elf" w mianowniku i bierniku liczby mnogiej nadawana jest tu męskoosobowa forma "elfowie", niefigurująca w słownikach języka polskiego. Odważono się na takie odstępstwo od językowych prawideł zarówno dlatego, że w odniesieniu do postaci określanych tym mianem są tu zawsze stosowane formy gramatyczne przynależne istotom ludzkim (a więc "oni", nie "one"; "zrobili", nie "zrobiły"), jak i z chęci naśladowania w tej mierze decyzji autora, używającego nieprawidłowej w angielszczyźnie formy liczby mnogiej "elves" (zamiast "elfs") i toczącego o to zażarte boje ze skrupulatną korektą. Tolkien chciał w ten sposób odświeżyć sens słowa, które - jak pisał - "z biegiem czasu skarlało i dziś kojarzy się raczej z fantastycznymi duszkami". W polskim przekładzie forma "elfy" została pozostawiona wyłącznie w kilku miejscach jako zbiorowe określenie ludu czy też szczepu (np. Elfy Szare, Elfy Leśne - ale już: Elfowie Wysokiego Rodu). Podobnie, choć w sposób nie tak konsekwentny, wprowadzone zostały, jako oboczne, formy "krasnoludy" i "krasnoludowie".

Może to słowa od polskiego wydawcy, ale idealnie opisują wykorzystania słowa "elfowie" i przytoczone argumenty świadczą o tym, że Tolkien też podobnie wyrażał się mając na myśli tą rasę.