Artykuł
Legolas

Legolas
Bystrooki, obdarzony kocią zwinnością i zręcznością, prawdopodobnie złotowłosy elf był synem króla Mrocznej Puszczy Thranduila. Pochodzili z Lindonu i należeli do plemienia Sindarin. Nosił przydomek Zielony Liść. Zaliczano  go do najwspanialszych wojowników elfiego plemienia. Odegrał kluczową role w wydarzeniach, które doprowadziły do upadku Saurona. Swym długim łukiem siał postrach wśród wrogów.
Na naradę w Rivendell udał się aby przekazać innym wiadomość o tym iż jego lud pozwolił zbiec Gollumowi. Elfom z Mrocznej Puszczy powierzono opiekę nad nim lecz żal było im nieszczęsnego stworzenia więc pozwalali mu wdrapywać się na drzewa. Pewnego razu gdy Gollum znajdował się na górze elfowie zostali zaatakowani przez orków. Gdy udało im się odeprzeć napastników Gollum zniknął.
Został wybrany na reprezentanta elfów w drużynie, której powierzono misję zniszczenia Jedynego Pierścienia. Znaleźli się w niej również Powiernik Pierścienia hobbit Frodo oraz trzej jego przyjaciele Sam, Merry i Pippin a także spadkobierca królów Gondoru, strażnik z północy Aragorn, syn namiestnika Gondoru Boromir, czarodziej Gandalf i krasnolud Gimli. Tajemniczy i małomówny elf znalazł wspólny język  z każdym z towarzyszy prócz krasnoluda. Dzieliła ich wzajemna niechęć ras wywodząca się jeszcze z Pierwszej Ery kiedy to zniszczono Doriath. Ponad to Thranduli przez pewien czas więził ojca Gilmego podczas słynnej wyprawy krasnoludów i Bilba po smoczy skarb.
Gdy drużyna opuściła Imladris próbowała przedrzeć się przez zbocza Caradhrasu Legolas jako jedyny nie miał kłopotów ze śnieżycą. Odziany w lekkie skórzane buty z niebywałą lekkością stąpał po śniegu nie zapadając się po pas jak jego towarzysze. Zła wola Sarumana nie pozwoliła im przejść więc obrali jeszcze gorszą drogę. Wkroczyli do starożytnej stolicy krasnoludów. Do kopalni Morii. Tam podczas ucieczki przed orkami ku mostu Khazad – Dum elf pierwszy spostrzegł Zgubę Durina – demona Balroga. Gandalf stoczył na moście pojedynek z bestią i strącił ją w przepaść lecz sam również runął w otchłań.
Przewodnictwo nad drużyną przejął Aragorn i poprowadził towarzyszy ku lasom Lorien. Tam Legolas usłyszał od Pani Złotego Lasu Galadrieli przepowiednię. Mówiła ona, że jeśli choć raz spojrzy na morze jego serce już nigdy nie zazna spokoju. W Lorien nastąpiła również zmiana jego nastawienia do Gilmego. Krasnolud początkowo nieufny, otwarcie przyznał, że nic nie dorównuje pięknością Galadrieli. Gdy drużyna pokonała łodziami Anduinę i dotarła do Wodogrzmotów Rauros Legolas pierwszy raz wypróbował dar z Lorien – długi łuk Galadrimów. Celnym strzałem odstraszył skrzydlata bestię.
Po rozpadzie drużyny gdy Frodo i Sam samotnie udali się do Mordoru a orkowie po zabiciu Boromira pojmali Merrego i Pippina wraz z Aragonem i Gimlim ruszył im na pomoc. Dotarli do Rohanu gdzie w lesie Fangornu niespodziewanie natknęli się na Gandalfa, który nosił teraz białe szaty. Wraz z przyjaciółmi brał udział w obronie Helmowego Jaru. Podczas bitwy przegrał pojedynek z krasnoludem, który powalił o jednego orka więcej. Gdy wrogowie przełamali obronę i weszli za mury Gimli wycofał się z częścią wojsk do jaskiń. Legolas szczerze martwił się wtedy losem druha. Następnie wraz z królem Rohanu dotarli do obozu Dunharrow skąd wojska miały udać się na pomoc Minas Thirith. Tam jednak Aragorn zdecydował, że przejdzie Ścieżką Umarłych. Legolas i Gimli a także synowie Elronda oraz Dunadeinowie podążyli za nim. Z pomocą przeklętej armii pokonali korsarzy płynących Czarnemu Panu na pomoc. Było to w Pelargirze gdzie na zdobyte statki weszła armia lennych krain Gondoru. Tam to Legolas usłyszał krzyk mew i spełniła się przepowiednia Galadrieli. Po zwycięskiej bitwie na polach Pellenoru podążył za Aragonem ku Czarnej Bramie gdzie za cel postawili sobie wywabienie armii Saurona za mury Mordoru tym samym ułatwiając misję Frodowi. Gdy ten wrzucił Pierścień w ogień zginęła moc Czarnego Pana i runęła Wieża Barad – Dur.
Gdy Aragorn został królem a pokój zapanował w Śródziemiu Legolas wraz z Gimlim podtrzymali niezwykłą przyjaźń. Odwiedzili Błyszczące Groty w Rohanie, które tak zachwyciły krasnoluda. Następnie Legolas zamieszkał w Ithilien. Po śmierci Aragorna odpłynął do Nieśmiertelnych Krain razem z Gimlim.

„- Do zobaczenia! – zawołał Legolas do Gandalfa. – Idę poszukać Słońca!
I pomknął jak wytrawny biegacz po ubitym piasku, szybko prześcignął mozolących się ludzi, pomachał im ręką i popędził w dal (…)
- Niestety! – zawołał Legolas jeszcze w biegu – nie sprowadziłem Słońca. Przechadza się po błękitnych polach na południu (…). Ale przyniosłem promyk nadziei tym, którzy są skazani na chodzenie po ziemi.”

Władca Pierścieni Tom I wyd. Amber w przekładzie Marii i Cezarego Frąców


Autor: Elenal Data: 14/02/2009

Wszelkie prawa do tego poradnika należą do administracji portalu i autora poradnika. Próby kopiowania bez zgody będą karane!