W ostatnich dniach Drugiej Ery, dziewięciu ludzkich królów dało się zwieść Sauronowi, który obiecał im dające wielką moc pierścienie. Najpotężniejszym z nich był Czarnoksiężnik z Angmaru, który dzięki pierścieniowi realizował swe ambicje. Dar Saurona okazał się pułapką. Ich właściciele przestali należeć do świata żywych i stali się Nazgulami, Upiorami Pierścienia, których wodzem został właśnie Czarnoksiężnik. Służył on Sauronowi aż do jego klęski w wojnie przeciwko Ostatniemu Sojuszowi ludzi i elfów. Przez ponad tysiąc lat, gdy Czarny Pan pozostawał w ukryciu nie słyszano w Śródziemiu o jego sługach. Gdy jednak Sauron ponownie zajął Dol Guldur, powrócili. Czarnoksiężnik udał się na północ go Angmaru, gdzie prowadził wojnę z Arnorem. Jego armia orków, dzikich ludzi i innych plugawych istot podbiła królestwo Rhudaur, spustoszyła Cardolan i zniszczyła wieżę strażniczą Amon Sul. Następnie doszło do oblężenia Fornostu, po którym upadło Północne Królestwo. Jego zwycięstwo było jednak krótkotrwałe. Armia ludzi i elfów dowodzona przez księcia Eanura i Glorfindela, do której dołączyły resztki wojsk Arnoru wydała Czarnoksiężnikowi bitwę na zachód od Fornostu. Żołnierze Angmaru ponieśli klęskę a ich wódz uciekła do Mordoru. Angmar został zrównany z ziemią a Glorfindel przepowiedział, że Wódz Nazguli nie zginie z ręki mężczyzny. Niedługo po powrocie do Mordoru, Nazgule opanowały jedno z Gondorskich miast. Wieżę Księżyca, Minas Ithil. Nazwana została wtedy Minas Morgul i stała się siedzibą upiorów. Stamtąd kierowane były liczne ataki Mordoru na Osgiliath. Gdy Sauron za sprawą Golluma dowiedział się, że Jedyny Pierścień znajduje się w Shire natychmiast wysłał tam Upiory, którym jednak nie udało się schwytać powiernika Pierścienia. Wytropili go dopiero na pustkowiach, gdzie na szczycie Wichrowego Czuba, wśród ruin Amon Sul, Czarnoksiężnik zadał Frodowi ranę ostrzem Morgulu. Przepędzeni przez Aragorna nie zaprzestali pościgu jednak Frodo na koniu Glorfindela bezpiecznie przekroczył rzekę przy Brodzie Briunen. Gdy Nazgule podążyły za nim zostały porwane przez ogromną fale, mającą kształt rozpędzonych jeźdźców. Po tej klęsce Czarni Jeźdźcy otrzymali nowe, skrzydlate wierzchowce. Ich krzyk osłabiał morale armii Gondoru kiedy Sauron szykował się do zadania ciosu. Czarnoksiężnik dowodził armią, która wyszła z Minas Morgul i rozpoczęła oblężenie Minas Thirith. Z pomocą Gondorowi przyszli jednak jeźdźcy Rohanu. Gdy Wódz Nazguli powalił króla Theodena w jego obronie stanął jeden z wojowników. Była to siostrzenica króla, Eowina, która w tajemnicy podążyła na wojnę wioząc na swym siodle hobbita Merrego. Wspólnie udało im się dopełnić przepowiedni Glorfindela i unicestwić najstraszniejszego sługę Saurona.
Autor: Elenal Data: 01/04/2009
Wszelkie prawa do tego poradnika należą do administracji portalu i autora poradnika. Próby kopiowania bez zgody będą karane!