Artykuł
Gimli

Gimli
Był synem Gloina (tego samego, który towarzyszył Bilbowi w podróży po skarb). Wywodził się z rodu Durina i należał do królewskiej linii jednak był daleko od piastowania zaszczytów. Spokrewniony był z Dainem II Żelazną Stopą, Thorinem Dębową Tarczą i Balinem Władcą Morii.  Jak swoi pobratymcy bywał szorstki i gburowaty lecz również niezawodny w przyjaźni i bezlitosny dla wroga. W walce siał popłoch swym dwuręcznym toporem.
Wraz z ojcem przybył na naradę w Rivendell by przekazać wiadomości z Ereboru i posłuchać nowin ze świata. Gdy postanowiono zniszczyć Jedyny Pierścień został wybrany na reprezentanta swego plemienia w grupie śmiałków, którzy się tego podjęli. Wraz z ludźmi Aragornem i Boromirem, czarodziejem Gandalfem, elfem Legolasem i czterema hobbitami Frodem, Samem, Merrym i Pippinem wyruszył na wschód.
Początkowo otwarcie okazywał niechęć do Legolasa. Elfowie mieli za złe krasnoludom, że ci przyczynili się do upadku Doriathu. Ponadto swego czasu Gloin był więziony w pałacu ojca Legolasa w Mrocznej Puszczy.
Gdy nie udało im się w czasie śnieżycy sforsować Caradhrasu obrali drogę pod górą. Przeszli bramę dawnej krasnoludzkiej stolicy  pogrążając i się w mroku Morii. Tam Gimli miał nadzieję napotkać grupę swych współplemieńców z Balinem na czele. Postanowił on odbić Morię i przywrócić jej dawny blask i chwałę. Od dawna jednak nie otrzymano od nich wiadomości. Wędrując krętymi korytarzami natknęli się na komnatę, w której znajdował się grób Balina. W znalezionej księdze Mazarbul Gandalf odczytał zapiski i dzięki nim drużyna poznała tragiczny koniec przedsięwzięcia krewniaka Gimlego. Tam też zostali zaatakowani przez obecnych mieszkańców kopalni . Podczas ataku orków wielki przywódca dźgnął Froda włócznią jednak uratowała go mithrilowa kolczuga. Wędrowcy ruszyli ku mostu Khadad- Dum skąd niedaleko było do wyjścia. Z ciemności wychynął jednak prastary sługa pierwszego Mrocznego Władcy Morgotha, demon Balrog. Gandalf stoczył z nim walkę na moście i strącił w otchłań. Bestia pociągnęła go jednak za sobą pozbawiając drużynę przewodnika. Przywództwo przejął Aragorn. Poprowadził przyjaciół ku lasom Lorien. Tam to zmieniło się nastawienie Legolasa do Gimlego. Krasnolud bowiem pomimo strachu i niepewności w obliczu królowej Galadrieli przyznał, że nie zna niczego co dorównywałoby jej pięknością. Podczas pożegnania gdy każdy otrzymywał podarek od królowej Gimli nie chciał nic przyjąć. Dopiero na wyraźną prośbę Galadrieli stwierdził, iż pragnie otrzymać pukiel jej włosów by jeśli okoliczności pozwolą oprawić go w drogocenne kamienie i przechować dla następnych pokoleń jako największy skarb.
Gdy drużyna dotarła do Wodogrzmotów Rauros dokonał się rozpad drużyny. Frodo z Samem samotnie skierowali się ku Mordorowi podczas gdy Aragorn, Gimli i Legolas ruszyli w pościg za orkami, którzy zabili Boromira i pojmali Merrego i Pippina. Trzej łowcy dotarli do Rohanu gdzie nieopodal lasu Fangorn natknęli się na oddział jeźdźców tego kraju. Od Eomera dowiedzieli się, że orkowie zostali wybici lecz nie było wśród nich niziołków. Przeszukując pobojowisko Aragorn odnalazł ślady świadczące, że hobbici zbiegli i weszli w gąszcz owianego złą sławą Fangornu. Poszli jednak ich śladem. Biorąc sobie do serca ostrzeżenia Eomera przed Sarumanem, który w przebraniu starca miał się podobno pokazywać w tej okolicy próbowali zaatakować starca, którego napotkali. Był to Gandalf, który w białych szatach powrócił by dokończyć swe zadanie. Gdy zdjęto czar z króla Rohanu, Theodena Saruman posłał do boju armię orków i dzikich ludzi z Dunlandu. Obrońcy schronili się w twierdzy zwanej Helmowym Jarem, której szturm trwał całą noc. Legolas i Gimli urządzili sobie pojedynek, który wygrał krasnolud zabijająco jednego przeciwnika więcej. Wraz z Aragornem i Legolasem Gimli towarzyszył armii Rohanu gdy ta ruszyła na pomoc Gondorowi. Gdy jednak Aragorn wszedł na Ścieżkę Umarłych poszedł za nim. Walczył z korsarzami w Pelargirze a następnie w bitwie na polach Pellenoru przed murami Minas Thirith gdzie armie Gondoru i Rohanu odparła siły Saurona.
Towarzyszył Aragornowi również gdy wyruszył ku Czarnej Bramie by wywabić wojsko Saurona i ułatwić misję Frodowi. Kiedy powiernikowi Pierścienia udało się wykonać zadanie Sauron został pokonany.
Po wojnie Gimli podtrzymał niezwykłą przyjaźń z Legolasem. Razem podróżowali odwiedzając min. Błyszczące Groty w Rohanie, których został władcą. Wraz z krasnoludami, którzy zamieszkali tam z nim zajął się naprawą zniszczeń. Wykonali również nową bramę Morii.
Po śmierci króla Aragorna towarzyszył Legolasowi w ostatniej podróży do Nieśmiertelnych Krain. Był pierwszym krasnoludem, który doświadczył tego zaszczyty. Prawdopodobnie dzięki protekcji Galadrieli.


"- (...) Ale Gimli, synu Gloina z pewnością jest coś, co mogłabym ci podarować? Powiedz mi, proszę? (...)
- Nic takiego nie ma, Pani Galadrielo - odparł (...) - Nic, chyba, że... chyba że pukiel twoich włosów, które prześcigają urodą całe złoto ziemi, tak jak gwiazdy przyćmiewają swoim blaskiem wszystkie klejnoty. Nie śmiałbym prosić o taki dar, ale kazałaś mi, Pani, wypowiedzieć życzenie.
(...)
Przechowałbym go niczym największy skarb (...). I jeśli kiedyś wrócę do rodzinnych kuźni, osadzę dar w niezniszczalnym krysztale, żeby jako spuścizna po mnie przechodził z pokolenia na pokolenie i po sam kres Czasu stanowił rękojmę dobrej woli między Górą a Lasem..."

Gimli podczas pożegnania z Lorien

Władca Pierścieni Tom I wyd. Amber w przekładzie Marii i Cezarego Frąców


Autor: Elenal Data: 20/02/2009

Wszelkie prawa do tego poradnika należą do administracji portalu i autora poradnika. Próby kopiowania bez zgody będą karane!